Bij het verbinden van multiplex kunnen gebruikelijke methoden worden geselecteerd op basis van structurele vereisten, uiterlijke vereisten en sterkteklassen. Hieronder vindt u een korte uitleg en toepassingssuggesties voor vijf veelgebruikte verbindingsmethoden:
1. Directe bevestigingsverbinding: Het gebruik van schroeven of spijkers voor mechanische bevestiging is de meest gebruikelijke verbindingsmethode. Geschikt voor situaties waar de uitstralingseisen niet hoog zijn of structurele onderdelen zichtbaar zijn, zoals frameconstructies en achterpanelen van meubels. Tijdens het gebruik moet aandacht worden besteed aan de specificaties, de afstand en de verzonken behandeling van de bevestigingsmiddelen om een stevige verbinding en een glad oppervlak te garanderen.
2. Verbinding van framestructuur: Meerdere multiplexpanelen worden samengevoegd tot een groot oppervlak met behulp van houten of metalen frames als tussenliggende steunstructuur. Wordt vaak gebruikt in muren, plafonds en meubelbodems waar een betere algehele stabiliteit vereist is. Afhankelijk van de belastingsvereisten kunnen tussen de frames verstevigingsribben worden toegevoegd.
3. Verborgen verbinding: verbindingen worden tot stand gebracht via vooraf- ingebedde connectoren, gespecialiseerde hardware of tand- en groefstructuren, zonder zichtbare bevestigingsmiddelen op het oppervlak. Geschikt voor meubels en interieurdecoratie waarbij esthetiek belangrijk is. Veel voorkomende processen zijn onder meer:
1. Excentrische connectoren: gebruikt voor het monteren van paneelmeubilair;
2. Ingebedde clips of schuifrails: gebruikt voor het verbinden van beweegbare panelen;
3. Verborgen schroeven met doppen: schroefgaten zijn bedekt met houtwas of fineer.
IV. Klinknagelverbindingen: Vastgezet met blindklinknagels of massieve klinknagels, geschikt voor het verbinden van meer-gelaagd multiplex of andere materialen zoals metaal. Beschikt over trillings- en losmaakweerstand, vaak gebruikt in displayapparatuur, planken en de interne structuren van voertuigen.
V. Tenon- en golfverbindingen: Door middel van frezen worden getande groeven aan de zijkant van de plaat gemaakt en vervolgens met lijm verbonden. Deze methode vergroot effectief het hechtingsoppervlak, waardoor de trek- en schuifsterkte wordt verbeterd, en wordt vaak gebruikt in scenario's met hoge draaglasten-, zoals werktafels en traptreden.
